Velet İZBUDAK / ( Atatürk'ün Dine Bakışı )

[Squirrel]

Velet İZBUDAK (Atatürk'ün Dine Bakısı)

“Ata’nın dil ve tarih konularıyla yakından ugrastıgı dönemdi. Zaman zaman Çankaya’daki toplantılarında ben de çagrılı olarak bulunuyordum. İstegi üzerine de Dil Kurumu’nda etkin görev almıstım. Din ve tasavvuf konuları üzerindeki çalısmalarımı da biliyordu. Böyle bir arastırı toplantısında birden bana seslenerek ‘Sizden bir ricam olacak. Bir ülkeye ve ulusa Tanrı katından bir yalvaç (peygamber [Farsça]) niçin gönderilir?’ dedi.

su yanıtı verdim :

‘O ülke ve ulus ya da kavim, bilinen ve benimsenen Tanrısal buyruklar, ahlak düzeni ve iman gereklerini toptan inkar eder ve dünya için olumsuz örnek olursa onları dogru yola iletmek için Tanrı görevlendirir. Bütün Tanrısal betiklerin (kitapların) birlestigi gerçek budur.’

Nasıl derinden bir soluk aldıgı, yüzündeki mutluluk çizgileri, basıyla onaylaması gözlerimin önündedir. Dedi ki:

‘Evet, çok haklısınız. İste bu nedenledir ki yüce Tanrı, Türk ülkelerine ve ulusuna, bir yalvaç göndermek geregini duymamıstır. Çünkü Türk ulusu, İslam’dan çok çok önce tek Tanrı inancına iyeydi (sahipti). Ahlak yapısını da hiçbir çagda bir yalvaca gereksinecek kadar yitirmedi. Kisioglunun yaptıgı putlara da tapmadı.’

Sonra da su açıklamada bulundu :

‘Geçenlerde Ürdün Emiri Abdullah ülkemizdeydi. Söylesi sırasında konu, İslam alemi için kutsal sayılan yerlere geçmisti. Biliyorsunuz, bu kisinin babası Mekke Emiri serif Hüseyin Pasa, 1. Dünya Savası’nın en bunalımlı döneminde, İngilizlerle isbirligi yaparak Osmanlı Devleti’ne ayaklanmıs ve Hicaz-Filistin cephesinin düsmesine asıl neden olmustu. Emir Abdullah, üç yalvaç Hz. Musa, Hz. İsa ve Hz. Muhammed’in aynı çevre ve aynı kavimler, yani Sami kavimleri Museviler ve Araplara gönderildigini, bu nedenle de bu yerlerin Musevilik-İsevilik-Muhammedilik için kutsal oldugunu, bu kutsallıgın da sürdügünü söyledi. Oysa biliyorsunuz biz Türkler, İslam’ı tek Tanrı inancını getirdigi için benimsedik. Onun dünya hareketi olabilmesini de kafa ve kılıcımızla biz sagladık. Türkler Müslüman olmasaydı İslam, Musevilik gibi yerel bir din olarak kalırdı. İslam alemine bu gerçegi anlatmak gerektir. Araplar, topraklarına üç Tanrısal din yalvacının gelmesiyle övünüp üstünlük öne sürerler. Bizi de bu durumda olmadıgımızdan küçümserler. Aslında bu bizim ahlak ve insanlık benligimizi, hiçbir çagda bir yalvaca gereksinecek kadar, yitirmemis olmamızın Tanrısal degerlendirmesi ve onayıdır. Çünkü hangi yalvacın nerede yol gösterme görevi yapacagı Tanrı’nın takdiridir. Bu gerçekleri algılayabilmis din adamlarımızın ulusumuza bu gerçekleri anlatarak o topraklarda aradıkları asıl esinlenme ve erk (kudret) kaynagının kendi yurdu oldugunu, karsıdakilerin atalarının ayıbını kapatmak için uydurduklarına inanmamalarını saglamaları asıl görevdir.’