James Webb Uzay Teleskobu'nun gelişimini takip edenler için fırlatılması sonsuza kadar sürmüş gibi geldi. Ancak beklemeye değdi. JWST, Kozmik Şafak'a kadar uzanan ışık görüntüleri sağlar. Ayrıca, evimize daha yakın cisimleri incelemede de yardımcı olur.

Bilim insanları yakın zamanda Plüton'un en büyük uydusu Charon'un donmuş yüzeyinde karbondioksit ve hidrojen peroksit tespit ettiler . Araştırmacılar araştırmayı James Webb Uzay Teleskobu'nu (JWST) kullanarak gerçekleştirdiler. Keşif, güneş sistemimizin kenarındaki buzlu cisimlerin oluşumuna dair yeni bakış açıları sunuyor.

Yaklaşık 750 mil genişliğindeki orta büyüklükteki bir gök cismi olan Charon, 1978'deki keşfinden bu yana kapsamlı araştırmaların konusu oldu. Ancak, önceki çalışmalar yalnızca sınırlı bir ışık spektrumunu analiz edebiliyordu ve bu da yüzey bileşimine dair anlayışımızda boşluklar bırakıyordu.

"Araştırmamız, Charon'un yüzeyinin karbondioksitin varlığıyla oluşumunun kanıtlarını ve hidrojen peroksitin varlığıyla belirtilen ışınlama süreçlerinin işaretlerini koruduğunu ortaya koyuyor," dedi araştırma ekibine liderlik eden Southwest Araştırma Enstitüsü'nden (SwRI) Dr. Silvia Protopapa Space'e. "Bu keşifler, su buzu, amonyak taşıyan türler ve gri ve kırmızı renklenmesinden sorumlu organik maddeleri içeren Charon'un bilinen bileşimsel envanterini genişletiyor."

Charon'un Neptün'ün yörüngesinin ötesinde buzlu enkaz bölgesi olan Kuiper Kuşağı'ndaki konumu, onu dış güneş sistemini incelemek için değerli bir konu haline getirir. Bu bölgedeki daha büyük nesnelerin aksine, Charon'un yüzeyi metan gibi uçucu buzlarla örtülü değildir ve bu da bilim insanlarına bileşimi ve çevresel süreçlerin etkileri hakkında daha net bir görüş sağlar.

Araştırmacılar uzun zamandır Charon'un yüzeyinde karbondioksit olduğundan şüpheleniyorlardı.

"Karbondioksitin tespiti beklentilerimizin tatmin edici bir onayıydı," dedi Protopapa. "Tercih ettiğimiz yorum, karbondioksitin üst tabakasının içeriden kaynaklandığı ve kraterleşme olayları yoluyla yüzeye maruz kaldığıdır."

Ancak araştırma ekibi hidrojen peroksitin varlığını keşfettiğinde şaşırdı. Güneşten gelen ultraviyole ışık ve güneş rüzgarından gelen enerjik parçacıklar da dahil olmak üzere çeşitli radyasyon biçimlerinin Charon'un su buzu bakımından zengin yüzeyini aktif olarak değiştirdiğini öne sürüyor. Bulgular, güneş ışığına maruz kalmanın ve krater oluşumunun Charon'un yüzeyini ve dolayısıyla Neptün yörüngesinin ötesindeki diğer orta büyüklükteki buzlu cisimleri nasıl şekillendirdiğine dair değerli içgörüler sağlıyor.

JWST ekibi, bilim insanlarının bileşimi ve tarihi hakkında daha fazla şey ortaya çıkarmayı umduğu Charon'u incelemeye devam edecek. Mevcut verilerde kapsanmayan spektral boşlukları hedefleyen gelecekteki gözlemler, yeni Charon keşiflerine yol açabilir ve kimyasal envanterini daha da genişleterek muhtemelen oyunda olan diğer mekanizmaları ortaya çıkarabilir.

İlgilenenler ekibin ilgi çekici araştırmasını Nature Communications'da bulabilirler

Kaynak :
https://www.techspot.com/news/105511-ca ... haron.html

Plüton'da kimyasal çeşitlilik olduğunu düşündürdü bana. Bakalım burada da hayat var mı diye arayışlarında ileride herhangi bir iz bulabilecekler mi. Bildiğim kadarıyla bu konuda hep Mars gezegeni için çalışılıyordu.

İlginçmiş. Yaşam için pek elverişli değil gibi.